Commentaar op de Amerikaanse herziening van de WCF

In deze rubriek zullen wij geleidelijk de verschillende wijzigingen toevoegen die in de loop van de tijd aan de Westminster Geloofsbelijdenis zijn aangebracht.

Het is interessant om te zien hoe wij, zonder twijfel, kinderen van onze tijd zijn en hoe de bewegingen van de samenleving hun invloed doen gelden op de Kerk en op onze benadering van de Bijbel en de Theologie (Romeinen 12:2).

Het is moeilijk gelovigen te vinden die tot deze zelfde historische stroming behoren, en zelfs kerken die beweren de Westminster Geloofsbelijdenis als leerstellige grondslag te hebben, die werkelijk alles geloven wat daarin beleden wordt.

Dit geldt niet alleen voor het presbyterianisme. De grote meerderheid van protestanten gelooft niet meer dezelfde dingen als die waarvoor onze broeders stierven in de tijd van de Reformatie. De meeste lutheranen geloven bijvoorbeeld niet meer wat Luther schreef en onderwees. Ook de katholieken verwijderen zich steeds verder van het katholicisme van vroegere eeuwen, waarbij de eeuwige conservatieven en de meer liberale katholieken momenteel sterk tegenover elkaar staan.

Wij moeten niet overdrijven: al deze afdrijving hoeft niet noodzakelijk te worden uitgelegd als een afval van Christus. In bepaalde gevallen gaat het misschien slechts om een "afval" van het oorspronkelijke standpunt van de eigen denominatie.

Iemand zou hierop kunnen antwoorden dat de Bijbel onze enige bron van gezag is, wat waar is, en dat de standpunten van onze denominatie, of de leer die in het bijzonder in de Westminster Geloofsbelijdenis is vervat, niet onfeilbaar zijn.

Wat wel waar is, is dat wij in deze dingen een glibberige helling kunnen ontwaren waarop wij onze overtuigingen geleidelijk verliezen ten gunste van modieuze ideeën.

In te veel gevallen is er echter ook een vreselijke afwijking van het evangelie en van Christus impliciet aanwezig. "...zal de Zoon des mensen, als Hij komt, wel geloof vinden op de aarde?" (Lukas 18:8). Het is niet zo moeilijk de toename te zien van wat Paulus reeds kort voor zijn dood voorzag: 2 Timotheüs 4:3,4

De Grote Afval is niet iets toekomstigs (2 Thessalonicenzen 2:7), noch iets dat tot het verleden behoort, noch kunnen wij hem uitsluitend tot de Katholieke Kerk beperken. De afval is het degeneratieve beginsel dat elke institutie eigen is, waarvoor wij met betrekking tot het volk van God sterk en herhaaldelijk worden gewaarschuwd.