Ya Sinodi na Mabaraza

Kwa ajili ya utawala bora na kujengwa zaidi kwa Kanisa, kunapaswa kuwa na mikutano kama ile inayoitwa kwa kawaida sinodi au mabaraza.

Kama vile mamlaka za kiraia zinavyoweza kihalali kuita sinodi ya wahudumu na watu wengine wanaofaa ili kushauriana na kupokea ushauri kuhusu mambo ya dini; vivyo hivyo, ikiwa mamlaka hizo ni maadui wa wazi wa Kanisa, wahudumu wa Kristo, wenyewe, kwa nguvu ya wadhifa wao, au wao, pamoja na watu wengine wanaofaa, kwa uwakilishi kutoka makanisa yao, wanaweza kukusanyika pamoja katika mikutano hiyo.

Ni jukumu la sinodi na mabaraza, kwa huduma, kuamua migogoro ya imani, na masuala ya dhamiri; kuweka kanuni na maelekezo kwa ajili ya mpangilio bora wa ibada ya hadharani ya Mungu, na utawala wa Kanisa lake; kupokea malalamiko katika kesi za utawala mbaya, na kuyaamua kwa mamlaka: maamuzi na maazimio hayo, yakiwa yanapatana na Neno la Mungu, yanapaswa kupokelewa kwa heshima na unyenyekevu, si tu kwa sababu yanapatana na Neno, bali pia kwa sababu ya nguvu ambayo kwayo yamefanywa, kwa kuwa ni agizo la Mungu, lililowekwa kwa ajili hiyo katika Neno lake.

Sinodi na mabaraza yote tangu wakati wa mitume, yawe ya jumla au ya pekee, yanaweza kukosea, na mengi yamekosea; kwa hiyo hayapaswi kufanywa kuwa kanuni ya imani au matendo, bali yatumike kama msaada katika vyote viwili.

Sinodi na mabaraza hayapaswi kushughulikia wala kuamua jambo lolote isipokuwa lile la kikanisa: wala hayapaswi kujiingiza katika mambo ya kiraia yanayohusu nchi, isipokuwa kwa njia ya ombi la unyenyekevu katika hali za kipekee; au kwa njia ya ushauri, kwa ajili ya kuridhisha dhamiri, ikiwa mamlaka ya kiraia itawataka hivyo.