Neno la Awali

Mwongozo huu una asili tofauti na hati nyingine za mkusanyiko huu. Haukuandikwa na Mkutano wa Westminster, bali na Mkutano Mkuu wa Kanisa la Uskoti, ulioudhinisha mwezi Agosti 1647 kama nyongeza ya Mwongozo wa Ibada ya Umma. Kama ule ulipanga ibada ya kusanyiko, huu unapanga ile inayotolewa kwa Mungu nyumbani na kwa siri. Kwa hiyo matoleo ya Kiskoti yaliuchapisha daima pamoja na hati za Westminster, na ndivyo tunavyouweka hapa.

Ungamo la Imani linatofautisha nyanja tatu za ibada: “Mungu anapaswa kuabudiwa kila mahali katika roho na kweli; kama katika familia binafsi kila siku, na kwa siri kila mtu peke yake, ndivyo pia kwa dhati zaidi katika mikutano ya hadhara” (WCF 21.6). Ibada ya hadhara haichukui nafasi ya ile ya familia wala ya kila mwamini akiwa peke yake, wala hizi hazichukui nafasi ya ile: zote tatu zinashikamana. Watu wanaomtafuta Mungu Jumapili tu, kanisani, kwa shida watamtafuta vizuri huko.

Familia ni shule ya kwanza ya imani. Mungu alisema juu ya Abrahamu: “nimemchagua ili awaelekeze wanawe na nyumba yake baada yake waishike njia ya Yahwe” (Mwa 18:19), na Yoshua alifupisha maisha yake katika azimio moja: “kwangu mimi na nyumba yangu, tutamwabudu Yahweh” (Yos 24:15). Wazazi wanaamriwa kuwalea watoto wao “katika nidhamu na mafundisho ya Kikristo” (Efe 6:4). Mwongozo unaipa amri hiyo sura halisi: unataka familia ikusanyike kwa ajili ya sala na sifa na kusoma Maandiko, pamoja na katekesi iliyo wazi inayowasaidia walio sahili zaidi kufaidika na ibada ya hadhara; na kwamba siku ya Bwana, wanaporudi kutoka kusanyikoni, mkuu wa familia apitie pamoja na watu wake yale waliyoyasikia na kuitumia siku iliyobaki kwa katekesi na mazungumzo juu ya Neno. Thomas Manton, katika Waraka kwa msomaji, unaoweza kusomwa katika tovuti hii, aliyafupisha hivi: “Familia ni chuo cha Kanisa na Serikali; na ikiwa watoto hawana kanuni nzuri huko, yote hayafanikiwi”.

Kanisa la Uskoti lilichukua wajibu huu kwa uzito mkubwa. Hati inayoidhinisha Mwongozo inawaagiza wahudumu na wazee kuchunguza, familia kwa familia, kama kuna yoyote iliyopuuza ibada ya familia; na mkuu wa familia ambaye, baada ya kuonywa kwa faragha na kukemewa na baraza la wazee, aliendelea katika uzembe huo, alipaswa kutengwa na meza ya Bwana mpaka atakaporekebisha. Wakati huo huo, Mwongozo unalinda utaratibu: haukubali ibada ya familia igeuke kuwa mikutano ya familia kadhaa inayoshindana na kusanyiko, wala iongozwe na wavivu na wazururaji ambao, “chini ya kisingizio cha wito”, hujiingiza majumbani, kwa sababu kusudi lake lilikuwa “kukuza uchaji Mungu, kudumisha umoja na kuepuka farakano na mgawanyiko”.

Leo ibada ya familia imetoweka katika nyumba nyingi za Kikristo, na mara nyingi bila mtu yeyote kuikosa. Haraka, skrini na desturi ya kuacha malezi ya watoto mikononi mwa wengine vimeiondolea nyumba kile kilichoijaza kwa karne nyingi: Biblia iliyofunguliwa mezani, sala ya pamoja, zaburi iliyoimbwa mwishoni mwa siku. Hakuna matengenezo ya Kanisa yatakayodumu yasipofika kwenye familia, na hakuna familia iliyo ndogo au sahili kiasi kwamba haiwezi kuanza leo.

Kabla ya Mwongozo imewekwa hati ambayo Mkutano Mkuu wa Kanisa la Uskoti uliuidhinisha nayo mwaka 1647.