XV - Ukamilifu wa Sheria, na kutokamilika kwa mwanadamu

Law. 18.5. Gal. 3.12. 1 Tim. 1.18. Rum. 7.12. Zab. 19.7, 8, 9. Kum. 5.29. Rum. 10.3. 1 Fal. 8.4, 6. Nya. 6.36. Mhu. 7.22. Mit. 20.9. 1 Yn. 1.8. Yn. 1.18. Rum. 10.4. Gal. 3 13. Kum. 27.26. Flp. 2.15. Isa. 64.6. Lk. 17.10. Sheria ya Mungu tunaikiri na kuikubali kuwa ya haki kabisa, ya adili kabisa, takatifu kabisa na kamili kabisa, ikiamuru mambo yale, ambayo yakitendwa kwa ukamilifu, yangeweza kutoa uzima, na kumfikisha mwanadamu kwenye furaha ya milele. Lakini Asili yetu imeharibika kiasi hicho, ni dhaifu na pungufu kiasi hicho, hata hatuwezi kamwe kutimiza matendo ya Sheria kwa ukamilifu; naam, tukisema hatuna dhambi (hata baada ya kuzaliwa upya) tunajidanganya wenyewe, na Kweli ya Mungu haimo ndani yetu. Na kwa hiyo imetupasa kumshika Kristo Yesu pamoja na Haki yake na Malipo yake, ambaye ndiye Mwisho na Utimilifu wa Sheria kwa wote wanaoamini, ambaye kwake tumewekwa katika uhuru huu, kwamba laana na apizo la Mungu lisituangukie, ingawa hatuitimizi Sheria katika mambo yote: Kwa maana Mungu Baba, akitutazama katika Mwili wa Mwanawe Kristo Yesu, anaukubali utii wetu usio kamili, kana kwamba ni kamili, na huyafunika matendo yetu yaliyotiwa unajisi na madoa mengi, kwa Haki ya Mwanawe. Hatumaanishi kwamba tumewekwa huru kiasi kwamba hatuna deni la utii wowote kwa Sheria (kwa maana hilo tumekwisha kulikiri waziwazi hapo juu) bali hili tunalithibitisha, Kwamba hakuna mtu duniani (isipokuwa Kristo Yesu peke yake) aliyetoa, anayetoa, au atakayetoa kwa tendo, utii ule kwa Sheria, ambao Sheria inautaka; Bali tukiisha kufanya mambo yote, inatupasa kuanguka chini na kukiri bila unafiki, Kwamba sisi ni watumishi wasio na faida. Na kwa hiyo yeyote wanaojivuna kwa sifa za matendo yao wenyewe, au wanaoweka tumaini lao katika matendo ya Ziada ya wajibu, wanajivuna kwa kitu kisichokuwepo, na kuweka tumaini lao katika Ibada ya sanamu ya kuangamiza.