Buitengewone praktijken

Tot hiertoe de gewone regels, en de gang van de Ordening, in de gewone vorm; wat de buitengewone vorm betreft, die thans noodzakelijk in praktijk gebracht moet worden, volgt nu.

1. In de tegenwoordige noden, wanneer wij geen enkel presbyterium kunnen hebben dat met al zijn macht en werk gevormd is, en wanneer vele dienaren geordend moeten worden voor de dienst van de legers en de vloot, en voor vele gemeenten waar geen dienaar is; en waar (vanwege de openbare troebelen) het volk zelf niet iemand kan zoeken en vinden die hun een getrouw dienaar kan zijn, of iemand met zekerheid tot hen gezonden kan krijgen, voor zulk een plechtige beproeving als tevoren in de gewone regels vermeld is; vooral wanneer er geen presbyterium in hun nabijheid kan zijn, tot hetwelk zij zich kunnen wenden, of dat tot hen kan komen of hun een man kan zenden die geschikt is om in die gemeente, en voor dat volk, geordend te worden; en toch is het nodig dat er dienaren voor hen geordend worden door sommigen, die, zelf afgezonderd zijnde tot het werk van de bediening, macht hebben om zich te verenigen tot de afzondering van anderen, die geschikt en waardig bevonden worden. Laat in deze gevallen, totdat, met Gods zegen, de bovengenoemde moeilijkheden enigszins weggenomen zijn, sommige godvruchtige dienaren, in de stad Londen of in de omgeving daarvan, door de openbare overheid aangewezen worden, die, verenigd zijnde, dienaren kunnen ordenen voor de stad en de omliggende streek, zich daarbij zo dicht mogelijk houdend aan de bovengenoemde gewone regels; en dat deze vereniging geen andere bedoeling of doel heeft, dan alleen het werk van de ordening.

2. Dat dezelfde overheid dezelfde vereniging tot stand brenge in de grote steden en de naburige parochies van de onderscheiden graafschappen, die thans rustig zijn en zonder beroering, om hetzelfde te doen in de aangrenzende delen.

3. Dat zij die gekozen of aangewezen zijn voor de dienst van de legers of de vloot, geordend worden, zoals gezegd is, door de verenigde dienaren van Londen, of door sommige anderen van het land.

4. Dat zij hetzelfde doen wanneer hun behoorlijk en wettig enige man voor de bediening van enige gemeente aanbevolen wordt, die niet de vrijheid kan genieten om een beproeving van zijn hoedanigheden en bekwaamheden te hebben, en die de hulp van de verenigde dienaren verlangen, om hen beter te voorzien van de persoon die zij geschikt achten voor de dienst van die kerk en dat volk.