Van Particuliere Gemeenten

Het is geoorloofd en gepast dat er vaste gemeenten zijn, dat is, een zeker gezelschap van christenen die in een gewone vergadering samenkomen voor de openbare eredienst. 

Wanneer de gelovigen zich zozeer vermeerderen dat zij niet gevoeglijk op één plaats kunnen samenkomen, is het geoorloofd en gepast dat zij verdeeld worden in onderscheiden en vaste gemeenten, tot de betere bediening van de tot hen behorende inzettingen en de vervulling van de wederzijdse plichten.

De gewone wijze om christenen in onderscheiden gemeenten te verdelen, en het meest geschikt voor de opbouw, is naar de onderscheiden grenzen van hun woonplaatsen.

Ten eerste, omdat zij die samen wonen, gehouden zijnde tot allerlei zedelijke plichten jegens elkander, de beste gelegenheid hebben om deze te vervullen; welke zedelijke band blijvend is, want Christus is niet gekomen om de wet te ontbinden, maar om die te vervullen.

Ten tweede, de gemeenschap der heiligen moet zo geordend zijn dat zij het meest gevoeglijke gebruik van de inzettingen en de vervulling van de zedelijke plichten toelaat, zonder aanzien des persoons.

Ten derde, de herder en het volk moeten zo samenwonen dat zij elkanders plichten met de meeste gevoeglijkheid kunnen vervullen.

In dit gezelschap moeten sommigen afgezonderd worden om het ambt uit te oefenen.