Artikel 6. Van de genoegzaamheid van de heilige Schrift tot de zaligheid

Kerk van Engeland (uitgave van 1638)

De heilige Schrift bevat alle dingen die tot de zaligheid nodig zijn: wat derhalve daarin niet gelezen wordt en daardoor niet bewezen kan worden, dat is niet van iemand te eisen, dat het als een artikel des geloofs te geloven, of als vereist of nodig tot de zaligheid te houden is. Onder de naam van de heilige Schrift verstaan wij die canonieke boeken van het Oude en Nieuwe Testament, aan welker gezag in de Kerk nooit enige twijfel geweest is.

Van de namen en het getal der canonieke boeken.

Genesis.
Exodus.
Leviticus.
Numeri.
Deuteronomium.
Jozua.
Richteren.
Ruth.
Het 1e boek van Samuël.
Het 2e boek van Samuël.
Het 1e boek der Koningen.
Het 2e boek der Koningen.
Het 1e boek der Kronieken.
Het 2e boek der Kronieken.
Het 1e boek van Esdras.
Het 2e boek van Esdras.
Het boek Esther.
Het boek Job.
De Psalmen.
De Spreuken.
Ecclesiastes of de Prediker.
Cantica, of het Hooglied van Salomo.
De 4 grote Profeten.
De 12 kleine Profeten.

En de andere boeken (gelijk Hiëronymus zegt) leest de Kerk tot voorbeeld des levens en onderwijzing der zeden; maar zij past ze toch niet toe om enige leer te grondvesten. Zodanige zijn deze volgende.

Het 3e boek van Esdras.
Het 4e boek van Esdras.
Het boek van Tobias.
Het boek van Judith.
Het overige van het boek Esther.
Het boek der Wijsheid.
Jezus, de zoon van Sirach.
De profeet Baruch.
De lofzang der drie jongelingen.
De historie van Susanna.
Van Bel en de Draak.
Het gebed van Manasse.
Het 1e boek der Makkabeeën.
Het 2e boek der Makkabeeën.

Al de boeken van het Nieuwe Testament, zoals zij gemeenlijk ontvangen worden, ontvangen wij en houden wij voor canoniek.