V - De voortduring, de vermeerdering en de bewaring van zijn Kerk

Ezech. 6.5, 6.7, 8, 9, enz. WIJ geloven zeer standvastig dat God in alle eeuwen zijn Kerk bewaard, onderwezen, vermenigvuldigd, geëerd en versierd heeft, en haar uit de dood tot het leven geroepen heeft, Gen. 1 12. Gen. 13.1. Ex. 1.1 Ex. 1.20. Joz. 3. & 23 4 1 Sam. 10.1. 1 Sam. 16 13 2 Sam. 7 12 2 Kon. 17.15, 16, enz. van Adam af tot de komst van CHRISTUS JEZUS in het vlees. Want Abraham riep Hij uit het land van zijn vader; hem onderwees Hij, zijn zaad vermenigvuldigde Hij, datzelve bewaarde Hij wonderlijk en verloste het nog wonderlijker uit de slavernij en tirannie van Farao; hun gaf Hij zijn wetten, inzettingen en ceremoniën. Hen deed Hij het land Kanaän bezitten; hun gaf Hij, na de richters en na Saul, David tot koning, aan wie Hij de belofte deed dat uit de vrucht van zijn lendenen er een voor eeuwig op zijn koninklijke troon zou zitten. Tot ditzelfde volk zond Hij van tijd tot tijd profeten om hen terug te brengen op de rechte weg van hun God, waarvan zij dikwijls door afgoderij afweken. En hoewel Hij, om hun hardnekkige verachting van de gerechtigheid, genoodzaakt was hen over te geven in de handen van hun vijanden, 2 Kon. 24. 3, 4, enz. zoals Hij tevoren door de mond van Mozes gedreigd had, zodat de heilige stad verwoest werd, Deut. 28.36, 38, enz. de tempel met vuur verbrand, 2 Kon. 25.1. Dan. 9 2. Ezra 1, enz. Hagg. 1 14. Zach. 3.1. en het gehele land zeventig jaren lang woest gelaten, toch bracht Hij hen uit barmhartigheid weer terug naar Jeruzalem, waar de stad en de tempel herbouwd werden; en zij bleven, tegen alle verzoekingen en aanvallen van Satan in, bestaan totdat de Messias kwam, overeenkomstig de belofte.