XX - Van de algemene concilies, van hun macht, gezag en de reden van hun bijeenkomst

ZOALS wij niet lichtvaardig veroordelen wat godvrezende mannen, in algemene concilies wettig bijeengekomen, ons hebben voorgesteld, Gal. 2.11, 12, 13, 14. zo durven wij zonder rechtmatig onderzoek niet aannemen al wat de mensen wordt opgedrongen 1 Tim. 4.1, 2, 3. Kol. 2.18, 19, 20, 21, 22, 23. onder de naam van algemene concilies. Want het is duidelijk dat, zoals zij mensen waren, sommigen van hen ook kennelijk gedwaald hebben, en dat in zaken van groot gewicht en belang. Voor zover dan het concilie de bepaling en het gebod dat het geeft bewijst uit het duidelijke Woord van God, voor zover eerbiedigen en omhelzen wij die. Maar indien mensen onder de naam van een concilie voorwenden ons nieuwe artikelen van ons geloof te smeden, of inzettingen te maken die met het Woord van God strijden, Hand. 15.1, enz. dan moeten wij die ten enenmale verwerpen als de leer van duivelen, die onze zielen van de stem van onze enige God aftrekt om de leringen en inzettingen van mensen te volgen. De reden dan waarom algemene concilies bijeenkwamen, 1 Tim. 3.15. Hebr. 3.2. 1 Kor. 14.40. was niet om enige eeuwigdurende wet te maken (die God tevoren niet gemaakt had), noch ook om nieuwe artikelen van ons geloof te smeden, noch om het Woord van God gezag te geven, en veel minder om iets tot zijn Woord te maken, of tot de ware uitlegging daarvan, wat niet tevoren door zijn heilige wil in zijn Woord was uitgedrukt. Maar de reden van de concilies (wij bedoelen van zulke die de naam van concilies verdienden) was deels de weerlegging van ketterijen, en het afleggen van een openbare belijdenis van hun geloof voor het nageslacht dat volgen zou, wat zij beide deden door het gezag van Gods geschreven Woord, en niet door enige mening of enig voorrecht dat zij niet zouden kunnen dwalen omdat zij algemeen vergaderd waren. En dit achten wij de voornaamste reden van de algemene concilies geweest te zijn. De andere was dat goede orde en regeling in de Kerk zouden worden ingesteld en onderhouden, in welke (als in het huis van God) het betaamt dat alle dingen eerlijk en met orde geschieden; niet dat wij menen dat één regeling en één orde in de ceremoniën voor alle eeuwen, tijden en plaatsen kan worden vastgesteld; want zoals de ceremoniën (zulke als de mensen bedacht hebben) slechts tijdelijk zijn, zo kunnen en moeten zij veranderd worden wanneer zij eerder het bijgeloof voeden dan dat zij de Kerk die ze gebruikt stichten.