IX - Christus' dood, lijden, begrafenis, enz.

Hebr. 10.1, 12. Jes. 53.5. Hebr. 1 2.3. Joh. 1.29. Matth. 26.11. Deut. 21.23. Matth. 15.1, 2. Gal. 3.13. Luk. 23.1, 2. Matth. 26.38. 2 Kor. 5. Hebr. 9 12. Hebr. 10.5. Dat onze Heere Jezus Zichzelf als een vrijwillig offer aan zijn Vader voor ons heeft opgeofferd; dat Hij de tegenspraak van zondaren heeft verdragen; dat Hij om onze overtredingen verwond en geplaagd is; dat Hij, het reine en onschuldige Lam van GOD zijnde, veroordeeld werd in de tegenwoordigheid van een aardse rechter, opdat wij vrijgesproken zouden worden voor de rechterstoel van onze God; dat Hij niet alleen de wrede dood van het kruis geleden heeft (dat door het vonnis van God vervloekt was), maar ook dat Hij voor een tijd de toorn van zijn Vader geleden heeft, die de zondaren verdiend hadden. Maar toch betuigen wij dat Hij de enige welbeminde en gezegende Zoon van zijn Vader bleef, ook te midden van zijn angst en foltering, die Hij naar lichaam en ziel geleden heeft, om de volle genoegdoening te doen voor de zonden van zijn volk. Daarna belijden en betuigen wij dat er geen ander offer voor de zonden overblijft; en als iemand dat beweert, aarzelen wij in het geheel niet te betuigen dat zulken lasteraars zijn van de dood van Christus en van de eeuwigdurende reiniging en genoegdoening die ons daardoor verworven is.