Van het gebed na de prediking

Na het einde van de preek moet de dienaar dankzeggen voor de grote liefde Gods, in het zenden van Zijn Zoon Jezus Christus tot ons; voor de mededeling van Zijn Heilige Geest; voor het licht en de vrijheid van het heerlijke Evangelie, en voor de rijke en hemelse zegeningen daarin geopenbaard; zoals bijvoorbeeld de verkiezing, de roeping, de aanneming tot kinderen, de rechtvaardigmaking, de heiligmaking en de hoop der heerlijkheid; voor de wonderbare goedheid Gods in het bevrijden van het land van de antichristelijke duisternis en tirannie, en voor alle andere nationale bevrijdingen; voor de hervorming der religie; voor het verbond; en voor vele tijdelijke zegeningen.

Bidden voor het voortbestaan van het Evangelie en al zijn inzettingen in hun zuiverheid, kracht en vrijheid: de voornaamste en meest nuttige zaken van de preek tot enkele verzoeken omvormend; en biddend dat het in het hart moge blijven en vruchten voortbrengen.

Bidden om zich voor te bereiden op de dood en het oordeel, en te waken op de komst van onze Heere Jezus Christus: God smeken om de vergeving van de ongerechtigheden van onze heilige dingen, en de aanneming van ons geestelijk offer, door de verdienste en de bemiddeling van onze grote Hogepriester en Zaligmaker de Heere Jezus Christus.

En omdat het gebed dat Christus Zijn discipelen leerde, niet alleen een model van gebed is, maar in zichzelf een zeer volkomen gebed is, bevelen wij aan dat het ook in de gebeden der kerk gebruikt worde. En overwegende dat er, bij de bediening der sacramenten, de viering van openbare vastendagen en dankzeggingsdagen, en andere bijzondere gelegenheden, die aanleiding kunnen geven tot bijzondere verzoeken en dankzeggingen, iets in onze openbare gebeden uitgedrukt moet worden, (zoals het op dit ogenblik onze plicht is te bidden om een zegen over de Assemblée der godgeleerden, de legers te land en ter zee, tot verdediging van de Koning, het Parlement en het Koninkrijk) is hier iedere dienaar vrijgelaten om zich in zijn gebed, vóór of na de preek, op die gelegenheden toe te leggen: maar, wat de vorm betreft, wordt hem vrijheid gelaten, naardat God hem leidt en hem in godzaligheid en wijsheid bekwaamt om zijn plicht te vervullen.

Na het einde van het gebed worde een psalm gezongen, indien dit gevoeglijk kan geschieden. Waarna (tenzij er op dat ogenblik nog een andere inzetting van Christus volgt die de gemeente aangaat) de dienaar de gemeente met een plechtige zegen heenzendt.