IX - Ya Urithi wa Kanisa, na ugawaji wake

KWA Urithi wa Kanisa tunamaanisha kitu chochote kile ambacho wakati wowote kabla kimetolewa, au kitakachotolewa katika nyakati zijazo, au ambacho kwa ridhaa au desturi ya jumla ya nchi zinazokiri Dini ya Kikristo kimetengwa kwa matumizi na manufaa ya umma ya Kanisa.

Hivyo chini ya Urithi tunajumuisha vitu vyote vilivyotolewa, au vitakavyotolewa, kwa Kanisa na utumishi wa Mungu, kama ardhi, majengo, mali, kodi za kila mwaka, na vitu vyote vya namna hiyo, ambavyo kwavyo Kanisa limejaliwa, ama kwa zawadi, wakfu, mali zilizotolewa milele, au kwa haki nyingine yoyote halali ya Wafalme, Wakuu, au watu wowote walio chini yao; pamoja na matoleo ya kudumu ya waaminifu.

Tunajumuisha pia vitu vyote ambavyo kwa sheria au desturi, au mazoea ya nchi, vimetengwa kwa matumizi na manufaa ya Kanisa; ambavyo ni kama Zaka, Nyumba za wachungaji, Mashamba ya wachungaji, na vitu vingine vya namna hiyo, ambavyo kwa sheria za jumla na za mahali, na kwa desturi ya jumla, vinamilikiwa na Kanisa.

Kuchukua sehemu yoyote ya urithi huu kwa njia zisizo halali, na kuigeuza kwa matumizi binafsi na ya kidunia ya mtu yeyote, tunakuhesabu kuwa ni unajisi wa vitu vitakatifu wa kuchukiza mbele za Mungu.

Mali za kikanisa zinapaswa kukusanywa na kugawanywa na Mashemasi, kama neno la Mungu linavyoagiza, ili wale wanaoshika wadhifa katika Kanisa wapatiwe mahitaji yao bila wasiwasi wala fadhaa.

Katika Kanisa la Mitume, Mashemasi waliwekwa kukusanya na kugawa kiasi chochote kilichokusanywa kutoka kwa waaminifu, ili kukigawa kwa mahitaji ya Watakatifu, hivi kwamba hakuna aliyepungukiwa miongoni mwa waaminifu.

Makusanyo haya hayakuwa tu ya kile kilichokusanywa kwa njia ya sadaka, kama wengine wanavyodhani, bali pia ya mali nyingine, zinazohamishika na zisizohamishika, za ardhi na milki, ambazo thamani yake ililetwa miguuni pa Mitume.

Wadhifa huu uliendelea kuwa mikononi mwa Mashemasi, ambao walishughulikia mali zote za Kanisa, mpaka hali yake ilipoharibiwa na Mpinga Kristo, kama Kanuni za kale zinavyoshuhudia.

Kanuni hizo hizo zinataja ugawaji wa sehemu nne wa urithi wa Kanisa: sehemu moja ilitengwa kwa Mchungaji au Askofu kwa riziki yake na ukarimu wake; nyingine kwa Wazee na Mashemasi, na watumishi wote wa Kanisa; ya tatu kwa maskini, wagonjwa na wageni; ya nne kwa kutegemeza mambo mengine ya Kanisa, hasa ya dharura.

Tunaongeza hapa pia shule na walimu wa shule, ambao wanapaswa na wanaweza kutunzwa vizuri kwa mali hizo hizo, na wanajumuishwa miongoni mwa watumishi wa Kanisa. Pamoja nao tunaunganisha pia Makarani wa Mikutano, ya mahususi na ya jumla pia, mawakala au wasimamizi wa mambo ya Kanisa, waongozaji wa Zaburi, na maofisa wengine wa kawaida wa Kanisa wa namna hiyo, kwa kadiri walivyo wa lazima.