Synodes en concilies

Om de kerk beter te regeren en verder op te bouwen dienen er zulke vergaderingen te zijn als gewoonlijk synodes of concilies genoemd worden.565

Evenals het aan de overheid wettig geoorloofd is om een synode van dienaren en andere bekwame personen bijeen te roepen, om hen te raadplegen en van hen advies te ontvangen over godsdienstzaken, zo mogen — in geval de overheid een verklaarde vijand van de kerk is — de dienaren van Christus krachtens hun ambt, of samen met andere bekwame personen, daartoe door hun kerken gedelegeerd, in zulke vergaderingen bijeenkomen.566

Het behoort tot de taak van synodes en concilies om op dienende wijze geloofsverschillen en gewetenszaken te beslechten, regels vast te stellen en richtlijnen te geven voor een betere ordening van de openbare eredienst en van de regering van Gods kerk; om klachten in ontvangst te nemen in geval van wanbeheer, en om die met gezag af te handelen. En deze besluiten en beslissingen dienen, als ze met het Woord van God in overeenstemming zijn, met eerbied en onderworpenheid ontvangen te worden, en dat niet alleen om hun overeenstemming met het Woord, maar ook om de bevoegdheid waarmee ze genomen zijn en die een verordening van God is in zijn Woord daartoe aangewezen.568

Alle synodes of concilies sinds de dagen van de apostelen, hetzij algemene of particuliere, kunnen dwalen en velen hebben inderdaad gedwaald. Daarom mogen zij niet gemaakt worden tot regel voor geloof of praktijk, maar moeten ze worden gezien als een hulp in beide.569

Synodes en concilies dienen niets in behandeling te nemen of te besluiten dan alleen wat kerkelijk van aard is. Zij moeten zich niet met burgerlijke aangelegenheden inlaten, die immers de staat aangaan, tenzij dan door middel van een nederig verzoekschrift, in buitengewone gevallen, of als een advies in gewetensaangelegenheden als zij daartoe gevraagd worden door de burgerlijke overheid.570